**
20 พฤษภาคม 2543
เพื่อนโทรมาร้องไห้
เพราะไก่ที่เลี้ยงไว้ตาย
เค้าเสียใจพอๆกับคนในครอบครัวเสียชีวิต
ผมแอบคิด ไก่เค้าตายตัวเดียว
ในขณะที่ไก่อีกนับแสนตัวที่ถูกฆ่าในเวลาเดียวกัน
ไกซีพีพวกนั้น
ไม่มีใครร้องไห้เพื่อมันเลย
เพียงเพราะไม่ได้ผูกพันกับมันแค่นั้น
เราจะรู้สึกต่อเมื่อสิ่งนั้นเป็นของเรา เท่านั้นใช่ไหม
***
ขโมยมาจาก หนังสือ gu123 ของ อุดม แต้พานิช
ติดใจตรงบรรทัดสุดท้าย
ถ้าเปลี่ยนเป็น..
เราไม่รู้สึก แม้ว่าของสิ่งนั้นจะเป็นของเรา ได้มั้ย...?


งานหนังสือจะมีขึ้นอีกครั้ง
ชื่อเป็นทางการว่าอะไรก็ช่างมันเหอะ
จุดประสงค์ก็คือ.. มึงมาเสียตังค์ที่นี่แล้วแบกหนังสือหนักๆกลับไปซะดีๆ

ช่วงนี้ยังไม่มีหนังสือที่อยากได้เท่าไหร่
แม้ว่าสโมสรหนังสือรหัสคดีจะส่งบัตรกำนัลมาสามเล่ม
หนังสือน่าอ่านนะครับ แนวสืบสวนที่โปรดปราน
แต่.. ช่วงนี้บ่จี๊ เก็บตังค์แต่งเมียอยู่ ไม่ซื้อได้มั้ย

 

เพลงที่เอามาลง ไม่มีนัยทางการเมืองใดๆทั้งสิ้นครับ
อย่าคิดเลย..

บอกว่าอย่าคิดไง

 

อย่าคิดดดดด !!!

     Share

<< สิบหมื่นยินยอม >>

Posted on Thu 17 Jul 2008 11:57

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

               

Calendar
Favourite
Sponsors






The best template from http://www.oblog.cn